Tweespraak is het talentontwikkelingstraject van het Kultuer Kollektyf. Een jaar lang krijgen Friese makers de kans om zich verder te ontwikkelen in hun artistieke praktijk. Ze werken met behulp van een coach en wisselende experts aan een artistiek project dat vertoond wordt op De Broeikas. De productiekernen in het Kultuer Kollektyf selecteren jaarlijks de makers voor Tweespraak.
Caillyn Vos is een beeldend kunstenaar uit Friesland die sinds haar afstuderen aan Academie Minerva (2022) wollen sculpturen en installaties maakt over de mens, de natuur en de verhalen die ons verbinden. Door oude ambachten te onderzoeken wil ze onze gezamenlijke kennis levend houden.
In haar Tweespraaktraject onderzoekt ze het maken in gemeenschap, aan de hand van het ambacht van zeilen maken. Waar twee scheepstimmerlieden twee weken nodig hadden voor een langschip, hadden twee textielwerkers een jaar nodig voor een zeil: zonder gemeenschap geen zeil, en zonder zeil geen scheepvaart. Meer dan vijftig mensen vilten het afgelopen jaar samen aan een wollen zeil, gebaseerd op oude vikingtechnieken.
De geluiden van rollende wol, brandende golven, geroddel onder de vilters en een krakende mast inspireren de immersieve installatie die ze maakt voor De Broeikas.
Sybren van der Velde (Den Haag, 2001) is een Brits-Nederlandse kunstenaar. Hij groeide op in de Rottefalle en studeerde in 2024 af aan de Toneelacademie Maastricht, als performer. Zijn praktijk is grofweg in tweeën op te delen: werk waarin de dingen zichtbaar zijn of worden en werk waarin de dingen klinken. Hij poogt deze twee praktijken aan elkaar te verbinden door in beiden te werken vanuithypernostalgia, een concept rond het zoeken naar de rekbaarheid van het begrip nostalgie. Sybren werkt in het kader van Tweespraak aan POP LUVS TUT ( TEARS DON´T EXIST IN A COUNCIL HOUSE ) - een kortfilm over de kosmos, valium, blauwe modelverf, Ringo Starr, de nagalm, Vladivostok, een melkboer, het luchtledige, God ( of een ander ), spachtelputz, Ted Hankey, het pogen te vergeten en de dingen (de dingen ). We zien Poppy, een jonge moeder – en Tutty, haar lief. Ze wachten – op een lijnbus naar de festivalweide waar Atomic Kitten speelt / het piepen van de microgolf / de omwenteling, of god, op iets groters. Ze kijken televisie, roken sigaret na sigaret na sigaret en spreken over God, Texas, jong zijn en ouder worden, Bosco, een karaoke-avond, the Beatles en de stilte die alles lijkt op te slokken. Een zevental vignetten vormen tezaam een voormiddag-en-avond in de leventjes van twee geliefden.
Maha Eljak duikt voor haar derde editie van Mahazine in het thema JOY. In een wereld vol oorlog, verlies en uitputting, met de oorlog in Sudan als pijnlijk raakpunt, kan vreugde bijna ongepast voelen. Maar wat als plezier geen afleiding is, maar een manier om te overleven, te verbinden en weerstand te bieden?
Tijdens De Broeikas krijg je een sneak peek van de allernieuwste Mahazine te zien.